Abdulkadir Geylani (k.s.) buyuruyor ki: “Allahu Teâlâ, evliyaları belaların altında saklar.” Yani üstünde bela, musibetler, keder, sıkıntı… Önce onları çekecek sonra evliya olacaksın. “Neden böyle yaptı?” diyor. “Çünkü sahtekârlarda ben evliyayım der.” diyor. Herkes böyle bir makama meyil ediyor. Şimdi herkes zengin olmak istiyor ama çalışması lazım, çalışmak zor gelince aşağıya oturuyor. O oturduğu zaman nasıl zengin olacak? Kimin zengin olup olmayacağını Allah (c.c.) bilir ama gerçek şu ki; çalışmayan hiçbir zaman zengin olamaz. Evlenmeyen birisinin “benim çocuğum olsun” demesi gibidir. O evlenmeyen adam evlenir ise çocuğu olur veya olmaz onu yalnızca Allah (c.c.) bilir. Kesin olan bir şey var; evlenmeyen bir adamın asla çocuğu olamaz. Allah murad etmediği müddetçe. Peki bu nasıl olacak?.. Tarihte iki kere olmuş; bu olay bir Âdem (a.s.), ikincisi de İsa (a.s.) peygamberin yaratılışıdır. Ben zengin olayım dersen bunun yolu çalışmaktan geçiyor. Evliya olmak için ve Allah’ın (c.c.) rızasına ermek için, belalara sabretmek gerekir. Çünkü sahtekârlar bu sabrı gösteremez. Geçen gün bir kişi telefon açıp; diyor ki, “Ben Bursa’da sizin arkadaşlarla
tanıştım, bana ders verdiler, zikri çekiyorum, namazı da kılıyorum. Öyle güzel namazları kılıyordum, heyecanla hep namaz vakitlerini bekliyordum” diyor. “Şimdi bir soğukluk geldi, namaz kılmak istemiyorum. İçimden ibadet yapmak gelmiyor” diyor. “Beyefendi bunun namazla alakası yok, zikirle de alakası yok… Senin sinirlerin bozulmuş, sen bir gün onu yaparsın, üç gün başka bir şey yaparsın, beş gün farklı bir şeyler yaparsın. Kafanda bir şeyler var, olan ve olamayan birçok şeyleri de kafaya takmışsın. O yüzden senin başın da ağrır, sırtın da ağrır.” “Doğru söylüyorsun.” diyor. Bir ihtiyara hürmet ettin, muhabbet duydun, yardım ettin, o zaman burada iki tane müjde var:
1- O adamın uzun yaşayacağına işaret ediyor.
2- Ona hizmet edecek insanlar yaratacak.
Bu çok önemlidir. Yani onun için özellikle anneniz babanız ikisi hayattaysa ya da biri hayattaysa aman çok dikkat edin. Onlar Allah’ın rızasına uygun ne deseler başını aşağı eğeceksin, “Tamam babacığım, tamam anneciğim” diyeceksin. Anneye babaya karşı asla asi olunmaz. Çünkü annenin, babanın duaları Allah katında çok makbuldür. Allahu Teâlâ buyuruyor ki:

Rabbin, O’ndan başkasına kulluk yapmamanızı ve anne-babaya ihsan ve iyilikle davranmanızı emretmektedir. Şayet onlardan biri veya ikisi senin yanında yaşlılığa ulaşırsa onlara “öf” bile deme ve onları azarlama; onlara güzel söz söyle (ki İslâm ve insanlık bunu gerektirir). (İsrâ Sûresi, 23. ayet)
Demek ki birinci kaçınılması gereken şey; Allah’a ortak koşmamaktır. İkincisi de anneye babaya iyilik yapmaktır.

Onlara acıyarak alçak gönüllülük kanadını ger ve de ki: “Rabbim, onlar beni küçükken nasıl terbiye ettilerse Sen de onları esirge” (diye dua etmeli, hürmet ve şefkat göstermelidir). (İsrâ Sûresi, 24. ayet)
Demek ki salih bir mümin ne yapacak? Annesi babası yanındaysa onlara karşı tevazulu, yumuşak huylu olacak. Kanatlarını böyle yere kadar indirecek. Bir de onlara dua edecek. Ayet-i kerimede geçen dua şöyledir: “Ya Rabbi bu annem babam bana küçükken nasıl bana baktıysa, merhamet gösterdiyse şefkat gösterip ve beni büyüttü ise. Sen de annemle babama öyle merhamet et.” Yani bak ayet-i kerimede şöyle geçiyor “öf bile” söylemeyin. Bir iş yaparken öf dersen, yani bu tefsirde geçiyor, bu en hafif haramsa ötekileri yani diğer söylemler daha çok haramdır. Demek ki karşı gelmek, kaba kelimeler kullanmak, üzmek, bunlar haydi haydi şiddetli haram olmuş olurlar. Hatta bazı âlimler, “Çocuklara şunu yap, bunu yap demezler. Çünkü çocuk yapmazsa günaha girer” diyor. Alimler hoşlanmadığı işlerde ise; bunu böyle yapsan daha iyi olur şeklinde söylerler.

Cemil Baba (rh.a.) bunu çok güzel söylerdi. Bir iş sorulduğunda. Eğer mübarek orada onay verirse “Tamam oğlum yap, çok iyi, çok güzel.” derdi. Onay vermezse yapma da demezdi; biliyordu adam gidip yine yapacak, “Sen bilirsin.” derdi. “Baba, şunu yapalım mı?” “Sen bilirsin…” “Sen bilirsin.” dedi mi; anla ki, o mübarek o işi istemiyor. “Sen bilirsin.” dedi mi, adam şimdi düşünüyor, “Ya baba niye böyle dedi?” Çünkü rızası yok ama direkt yapma derse emrini çiğnemiş olur o zaman da kötü olur. Yani bir âlimin sözünü dinlememenin, bir evliyanın sözünü dinlememenin faturası ağır olur. Yani döner dolaşır, gelir aynı şeyi gene yapar, bu sefer bin kat zarara uğramış olur. Fırsatı değerlendirin… Anneye babaya, komşuya, akrabaya, akrabalara da iyilik yapın. İki türlü akrabalık vardır:
1- Yakın akrabalık.
2- Uzak akrabalık.
Dayı, teyze, amca, hala… Bunlar yakın akrabalardır. Kardeşler, mesela kardeşler çok mühim, kardeşlik hukuku… Sonra teyze, amca, hala… Bunlar yakın akrabalardır, ziyaret etmek lazım. Buna sıla-i rahim diyorlar. Sıla-i rahim yapanın rızkı bol olur. “Rızkının geniş ve ömrünün uzun olmasını isteyen sıla-i
rahimde bulunsun, akraba ve dostlarını ziyaret etsin. Onlara iyilikte bulunsun.” (Buhârî, edeb, 12) sıla-i rahimle yakın akrabayı ziyaret etmek rahmettir. Yani gökten aşağıya inen bir rahmet gibidir; onu kesen, sanki Allah’ın rahmetini kesmiş gibi olur. İyilik yapmak ayrı bir şeydir, ziyaret yapmak ayrı bir şeydir. Mesela
yakınsa diyelim ayda bir sefer, iki üç ayda bir sefer, uzaksa senede bir sefer, çok çok uzaksa dört beş senede bir sefer gitmek gerekir. Ama adam hiç gitmiyor. Yani Allah razı olsun, benimde de bir işim düştü mü sana telefon açıyorum, yapıyorsun ve sevabını alıyorsun ama buraya geldiğin gibi oluyor mu hiç?
Şeriatın hikmetleri var… Şeriat akılla anlaşılmaz. Şeriat diyor ki; “Halanı, teyzeni, dayını vb tüm akrabalarını ziyaret et.” kısacası sıla-i rahim yap ve akrabanı gözet. Onların ihtiyacını görmek ayrı bir emirdir. İyilik yapmak ayrı bir emirdir. Sen orada uyanıklık yapıyorsun. Birini diğerinin yerine de geçirmeye çalışıyorsun. Şimdi boy abdestinin yeri ayrıdır, namaz abdestinin yeri ayrıdır. Daha ince bir şey söyleyeyim; “Niyet ettim Allah rızası için abdest alıp namaz kılmaya” diye abdestini sınırlandırırsan sen onunla sadece namaz kılarsın, Kur’an okuyamazsın. Çünkü niyetini öyle yaptın. Bütün dert, dava niyetle alakalıdır. Yani niyet seni yükseltir de, niyet seni alçaltır da. Niyet amelden önce ve önde geliyor. Bazı şeyler de öyledir; dışı sünnet, içi farzdır. Mesela selam vermek sünnet, almak farzdır.

ZİKİRLER

Aşağıda belirttiğimiz zikirler Peygamber Efendimiz’in (S.A.V.) tavsiye ettiği zikirlerdir ve her gün tekrarlanmalıdır. Gününüzün münasip bir zamanında, tercihen temiz, tenha bir yerde, kıbleye doğru diz çöküp oturun, gözlerinizi yumun; 100 defa ‘’Estağfirullah’’ diye tövbe ederek başlayın! Ardından,11 İhlas (Kulhüvallahu ehad,…) Bu çok önemli bir sûredir; Kur’an-ı Kerim’in üçte birini okumak kadar sevaplıdır.
1 Felak, 1 Nas, Sonra 3 Fatiha sûrelerini okuyun; Peygamber Efendimiz’e (S.A.V.) ve Peygamber Efendimiz’den (S.A.V.) bize kadar gelmiş geçmiş Evliyaullah büyüklerimizin, Mürşid-i Kamillerimizin, Tarikat Pirlerimizin ruhlarına bunları hediye edin. Ki o mübarekler sizi sevsin, manevi bakımdan yardımcı olsunlar.
Sûreleri hediye ettikten sonra Rabıta-ı Mevt yapmak gerekir. Peygamber Efendimiz (S.A.V.) hadis-i şeriflerinde ölümü düşünmeyi emrediyor. Sevabı çoktur, faydası çoktur, kalbi cilalar, insanın feyzi artar ve gafletten uyanması mümkün olur, nefsi ıslah olur. Onun için ölümü güzelce düşünün: Kendinizi yatakta yatıyor vaziyette ve son anlarınızmış gibi düşünün. Ölüm geldiğinde sizi yıkıyorlar, kefenliyorlar, tabuta koyuyorlar, camiye getiriyorlar ve namazınızı kılıyorlar. İşte cemaat tabutunuzu aldı kabristana götürüyor.
Toprağa gömdükten sonra imam telkin veriyor. Cemaat dağılıyor ve gidiyor. Kabrin içinde melekle baş başa kalıyorsunuz. Melek soruyor: ‘’Rabbin kim, dinin ne, Peygamberin kim, kitabın ne, kıblen neresi?’’ Onlara cevap verdiğinizi düşünün! Ahiret âleminde Evliyaullah büyüklerimizle, Cenab-ı Mevla’nın zikri ve tesbihi ile ruhlar âleminde vaktimiz geçerken, dünyanın da sonunun geldiğini, kıyametin de kopmaya başladığını düşünün. Ondan sonra Allah’ın (C.C.) huzurunda olduğunuz manasını kaybetmeden, elinizde tesbih ile zikre başlayın: 300 defa ‘’La ilahe illallah’’ deyin. Her yüz defasında ‘’ilahi ente maksudi ve rıdake matlubi’’ deyin! Bu da hadis-i kudsiden alınma sözüdür. ‘’Ya Rabbi! Maksudum sensin, ben
senin rızanı istiyorum!” demektir. Kelime-i Tevhid zikrinden sonra, 100 defa Peygamber Efendimiz’e (S.A.V.) salavat getirin. (Allahümme salli ve barik’i okumak efdaldir. Kısaca ‘’Allahümme salli ala seyyidina Muhammedin ve ala ali seyyidina Muhammed.’’ de denilebilir). Melekler bu salat ü selamı alırlar, Rasulullah’a (S.A.V.) arz ederler: ‘’Ya Rasulullah! Filan ülkenin filan şehrinden filanca sana selam gönderdi.’’ derler. Rasulullah (S.A.V.) de selamınızı alır. Çok hayırlara erersiniz inşallah. Bu zikirleri böyle yaptıktan sonra dualar edin. Kendinize dua edin; dünyanıza, ahretinize… Elbette annenizi, babanızı dualarınızda unutmayın. Çünkü annesine babasına duayı terk eden kulu Allah (C.C.) sevmez. Ama insanın şeyhi Peygamber vekili olduğu için, anne babasından önde gelir. Hocanızı da dualarınızda unutmazsınız. Ondan sonra Müslümanlara dua edersiniz. Konu komşunuza, yakınlarınıza, sevdiklerinize dua edersiniz. Allah (C.C.) sizi ondan dolayı da mükâfatlandırır.

NAFİLE NAMAZLAR

Namazları camide kılın, cemaatle kılın, yirmi yedi kat sevabı kaçırmayın! Cuma namazını asla terk etmeyin! Cumayı terk edenin kalbi mühürlenir, mahvolur. Farz namazlardan ayrı nafile namazlar vardır. Onları da kıldığımız zaman, Allah’ın (C.C.) sevgisini kazanırız.‘’ Bak, kulum mecbur olmadığı şu ibadetleri de severek yapıyor!’’ diye Allah (C.C.) o kulunu sever.

1. Sabah namazından sonra uyumayıp, güneşin doğmasından yarım saat geçinceye kadar Kur’an okuyarak, günlük virtlerimizi yaparak, dua ederek meşgul olup ardından işrak namazını kılmak sünnettir. Böyle yaparsanız, o sabah bir hac ve umre sevabını kazanmış olursunuz. Bunu kaçırmamaya
   gayret gösterin. Peygamber Efendimiz (S.A.V.) hadis-i şerifinde şöyle buyurmuştur: “Her kim sabah namazını cemaatle kılar sonra namaz kıldığı yerde oturup güneş doğuncaya kadar Allah’ı zikreder (kerahet vakti çıktıktan) sonra da iki rekat namaz kılarsa bir Hac ve Umre yapmış gibi sevap kazanır”.
   (Tirmizî, Ebvabu’s-Salat, 412, hadis no: 586)
2. Sabah ile öğlen arasında duha namazı vardır. Öğlene kırk beş dakika kalıncaya kadar kılınabilir. Dört rekat, sekiz rekat veya daha fazla olarak kılınabilir! Bir insan duha namazı kılmaya devam ederse, Allah onu Muhsin kulları zümresine katar.
3. Akşam namazının sünnetinin arkasından evvabin namazı vardır. İki rekat, altı rekat veya on iki rekat olarak kılınabilir. İnsanın günahları denizlerin köpükleri kadar çok olsa bile, affına sebep olur.
4. Yatma zamanı gelince taze abdest aldıktan sonra dört rekat gece namazı kılıp abdestli bir şekilde yatmak gerekir. Bir kimse böyle yaparsa, bütün gece ibadet etmiş gibi melekler ona sevap yazarlar. Melekler başına toplaşırlar; ‘’ Ya Rabbi! Bu kulun abdestli yattı; sen bunu mağfiret et!’’ diye sabaha
   kadar dua ederler. Şeytan yanına sokulamaz. Ölürse imanla göçmesine sebep olur. Onun için, geceleri böyle yatmaya çok gayret edin, çok dikkat edin.
5. Geceleyin de uykunuzu bölüp teheccüd namazı kılmaya çalışın. O da çok sevaplı bir namazdır. Geceleyin iki rekat namaz kılmak, dünyadan da, dünyanın içindeki her şeyden de daha hayırlıdır.

NAFİLE ORUÇLAR

Peygamber Efendimiz (S.A.V.) hadis-i şeriflerinde: “Pazartesi ve Perşembe günleri ameller (Allah’a) arz olunur. Ben, oruçluyken amellerimin arz olunmasını isterim.” (Tirmizî, Savm 44.) buyurarak bizlere Pazartesi ve Perşembe günleri oruç tutmayı tavsiye ediyor. Bu oruçları tutmaya gayret edilmelidir.
Peygamber Efendimiz (S.A.V.) ayrıca her hicri ayın başında, ortasında (ayın 13, 14 ve 15. günleri) ve sonunda oruç tutmayı tavsiye ediyor. Receb, Şaban, Şevval, Zilhicce ve Muharrem aylarında da sevaplı oruçlar vardır; bu günlerde oruç tutmak da çok faziletlidir.

TEMEL ESASLAR

Bizim yolumuz Peygamber Efendimiz’in (S.A.V.) sünnetine uyma yoludur. Peygamber Efendimiz’in (S.A.V.) tavsiyelerini tutacağız. Ayetleri, hadisleri okudukça ve sevap getiren amelleri öğrendikçe uygulayacağız. Günahlardan kaçınmaya çok dikkat edeceğiz, takva ehli olacağız. Haramlara, günahlara yanaşmayacağız, bulaşmayacağız. Nefse, şeytana uymayacağız. Huylarımızı düzelteceğiz. Kötü huyları atacağız, iyi huyları alacağız. Geçimsiz, kavgacı, merhametsiz, vefasız, cimri, pinti olmak ve sözünde durmamak Müslümana yakışmaz; bunlardan vazgeçeceğiz. Tatlı dilli, güleç yüzlü, cömert, iyiliksever, merhametli, sözünde durur, sadık, aşık, veli, mahbup ve iyi kul olacağız. “Her şeyi Allah’tan bilen kimse hayır işi yapmaya muvaffak olur. Nefsini aradan çıkarabileceği için amelini beğenme halinden de kurtulur.” Gavs-ul Azam Seyyid Abdulkadir Geylani Hz. (k.s.) Bu benim söylediklerim çok mühim konulardır. Bunları yaparsanız, cennetlik olursunuz. Onun için, cenneti elden kaçırmamaya dikkat edin, nefse şeytana uymayın! İbadetleri yapın, haramlardan kaçının, Allah’ın (C.C.) yolunda, Peygamber Efendimiz’in (S.A.V.) sünnetine uygun olarak yaşamaya devam edin! Zikir vazifelerinizi güzelce yapın, takva yolundan yürüyün, ahlakınızı güzelleştirin, cenneti kazanın!
Allah-u Teâla Hazretleri ma’rifetullaha, muhabbetullaha erdirsin. Cennetiyle cemaliyle cümlenizi müşerref eylesin. Âmin.
(İnnellezine yübayiuneke innema yübayiunallah. Yedullahi fevka eydihim. Ve men evfa bima ahede aleyhullahe feseyü’tihi ecran ezima). Sadakallahul Azim. (Fetih, 10. Ayeti) [Muhakkak ki sana biat edenler gerçekte Allah-u Teâla’ya biat etmişlerdir. Allah’ın kuvvet ve yardımı biat edenlerin üstündedir. Şu halde kim bu bağı çözerse, kendi aleyhine çözmüş olur. Kim de Allah ile sözleştiği şeye vefa, onun hükmünü ifa ederse, Allah da ona büyük bir ecir verecektir.]
Ahdinize sadık olun, Allah’ın (C.C.) yoluna vefalı olun, sırat-ı müstakimden sapmayın! Allah-u Teâla sizleri bundan sonra nefse şeytana yenilmeyenlerden eylesin. Yolunda daim eylesin, zikrinde kaim eylesin. Tarikatın adabını, ahlakını öğrenip, tekke adabına sahip; kamil, salih, veli, mahbup bir kul olmayı nasib eylesin. Âmin.
Hamd alemlerin Rabbi olan Allah’a (c.c) mahsustur. Güzel sonuç takva sahiplerinindir. Bil ki Allah muttakilerle beraberdir. Düşmanlık sadece zalimlere karşı olur. Salatü Selam Efendimiz Hz. Muhammed’e onun aline ve ashabının hepsinin üzerine olsun. Hamd bizi bu yola ulaştıran Allah’a mahsustur. Eğer
Allah(c.c) bize hidayet etmeseydi bizler hidayet üzere olmazdık. Rabbim bizleri ve bu mübarek halkaya tutunanları sıratı mustakimden ayırmasın. Bizleri sevdiklerinin yoluna erdirsin gazaba ve delalete uğrayanlardan uzak eylesin. Rabbimizin hidayeti olmasaydı bizler hidayete eremezdik. Ya Rabbi bizleri Kuran’dan ve Resulünün sünnetinden ayırma.

Velilerin geceleri gündüz, gündüzleri gece gibidir.

Allah’ın (c.c.) dostları güneş gibidir. Sadece velilere sırtını dönenler onları göremez.

Her huy sahibi kendine benzeyeni çeker; salihler salihleri, asiler asileri. Bu nedenle evliyaların çevresinde salihler, şeytanın çevresinde ise asi kullar toplanır.

Veliler yoluna sevk olunca gözü yaşlı, kalbi çok yumuşak olur.
Kur’an okur, ilim öğrenir ve öğretir. Bu güzel yolda rehberler olur.
İnsanları gaflet uykusundan uyandıran salihlerden olur.
Edep, erkan, yol, usul öğrenir.
Güzel hâllere sahip olur.

Geceleri kıyamda, seherleri istiğfarda kalbi daima uyanık olur.
Uzun mücadele dolu bir hayatta nefisle cihata koyulur, sultan olur.
Allah yardımcısı, Efendimiz (s.a.v.) dostu, melekler duacısı olur.
Haktan halka döner, davetçi olur.

Samimi yapılan tövbe ve beyatlaşmadan sonra talip, mürşidden edep, ilim, salih amel, ihlâs, takva ve rıza-ı ilâhi ögrenir.
Bununla birlikte nefis, şeytan, dünya, heva ve kötü arkadaşa karşı nasıl mücadele edeceğini, bu zorlu mücadele de nasıl başarı elde edeceğini de ögrenir.

Bu güzel halleri yaşarken geçmesi gereken, nefis mertebelerini, manevi hâl ve makamları da idrak eder.
Bir ömür sürecek olan bu eğitim ve ögretim Allahu Teala’nın izni inayetiyle, vuslat, hakka kavuşmakla, ilâhi tecelliler ve hakkın rızasına kavuşmakla neticelenir.
Ne mutlu bu sofilere!
Ne mutlu bu güzel yolculuğa başlayanlara!